Разгледница-48/Postcard-48, 1918-06-02

Разгледница-48/Postcard-48

Поштенски сектор 501, 2 јуни 1918. Најдрага Беа. Од 26 мај повторно сум во стариот логор на врвот на македонските планини. Тука повторно наидов на лошо време (на 31 мај врнеше снег) што цел месец и половина не го имаше во рамницата, додека на местото каде што се наоѓам паѓаше снег (?) откако влегов во болницата. За време на втората недела што ја поминав тука, живеев во студена магла, а во Солун сега владее задушлива жештина. Не знам дали во Воден, каде што е Фрео, е исто лошо времето. Не мислам дека е така, иако не е многу далеку од мене. Колку би сакал да бидам во Франција во овој момент кога времето е толку пријатно и убаво. Но имам само 5 месеци присуство на фронтот. Ми се чини дека овие месеци брзо поминаа, но иднината изгледа долга. Но кој знае? (?) за моите осумнаесет месеци на фронтот- ќе се вратам ли во Франција пред да изминат ? Не знам што да мислам, но не сметам дека е невозможно наскоро да заминам. Многу од моите другари паднаа, како што знаете, во овие страшни напади што ги извршија против нас во последно време. Зар не можат да ги повикаат останатите војниците што се на Исток за да ги зајакнат другарите на фронтот ? Тоа може и да е можно, но за мене останува мистерија. Секако би бил пресреќен да се вратам... Слика : Македонија 1916. Воден. Анализа: Авторот дава добра синтеза на сите страдања што ги изразуваат војниците на фронтот: непријатна клима, досада и носталгија по домот.

Secteur 501 le 2 juin 1918. Bien chère Béa. Depuis le 26 mai je me retrouve dans mon ancien cantonnement au sommet des monts de la Macédoine. J’y ai retrouvé le mauvais temps (le 31 mai il a neigé) que durant un mois et demi j’avais ignoré dans la plaine alors qu’au lieu où je me trouve la neige est tombée ( ?) après ma rentrée à l’hôpital. Durant la 2 semaine que j’ai passée ici j’ai vécu dans les nuages (sorte de brouillard très froid). Tandis qu’à Salonique la chaleur est torride maintenant. ème Je ne sais si à Vodena où se trouve Fréau ce mauvais temps règne. Je ne le crains guère bien qu’il ne soit guère éloigné de moi. Que j’eusse aimé à me trouver en France en ce moment où le temps est si doux et si bon. Mais je n’ai encore que 5 mois de présence en Orient, je trouve que ces mois se sont vite écoulés mais que l’avenir semble long. Mais qui sait ? ( ?) mes dix huit mois en Orient me retrouverai-je en France avant ce temps ? je ne sais que penser mais je ne crois pas impossible que mon départ ait lieu prochainement. Beaucoup de mes camarades sont tombés comme vous le savez dans ces attaques terribles que les boches ont lancé contre nous ces temps derniers. Ne pourrait-on pas faire appel aux soldats qui se trouvent en Orient pour renforcer les camarades du front français ? Cela peut être possible mais c’est un mystère pour moi. Je serai ravi certes de retourner …. » Image : Macédoine 1916. Vodena. Analyse : L’auteur présente une bonne synthèse de toutes les souffrances exprimées par les soldats d’Orient : un climat incompréhensible, l’ennui et le mal du pays.